![](\"http:\/\/wildcatsmagazine.nl\/wpnl\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/Marmerkat3.jpg\")
<\/p>\nDe marmerkat is een Zuid-Aziatische kat, ter grootte van een huiskat, die \t\tvoorkomt van Nepal tot Borneo en Sumatra. In India en Thailand is deze \t\tsoort nu officieel beschermd. \t\t<\/p>\n
\t\tDe \t\tmarmerkat dankt zijn naam aan de als marmer gespikkelde vacht, die \t\tsterk doet denken aan de vacht van zijn grotere familielid, \t\tde nevelpanter. Hij is even groot als een flinke huiskat (weegt 2-5 kg) \t\tmaar zijn staart is aanzienlijk dikker.<\/p>\n
\t\t<\/p>\n
De marmerkat is een zeldzame bosbewoner, wiens status in het wild kwetsbaar \t\tis, mede door ontbossing van grote delen van Indonesi\u00eb.<\/p>\n
\t\t Net \t\tals de meeste katachtigen is ook de marmerkat vooral ’s nachts en in de \t\tschemer actief. Jachttechnieken, zoals besluipen, bespringen en met \t\teen krachtige beet in keel of nek doden, komen ook overeen met de andere \t\tkatachtigen. De marmerkat jaagt vooral op reptielen en op kleine \t\tzoogdieren, zoals eekhoorns en muizen. <\/p>\n
\t\tMarmerkatten leven solitair en komen enkel met een partner samen om te \t\tparen. Na een draagtijd van zo’n 65-70 dagen komen er op een beschutte \t\tplek 2-4 jongen ter wereld die het vrouwtje ook alleen opvoed. Na \t\tongeveer vier weken begint het jong vast voedsel te eten en na zo’n drie \t\tmaanden is het jong zelfstandig. Mannelijke jongen zullen eerder hun \t\teigen weg gaan dan hun zusjes die de eerste tijd nog bij hun moeder in \t\thet territorium blijven. <\/p>\n
Tekst: Babette de \t\tJonge<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"